جمعه، ۱ بهمن ۱۳۹۵, ۰۲:۵۷
جستجو
 
Email

 e-mail

لیزیک

 

لیزیک چیست؟

لیزیک یک عمل انتخابی برای کاهش وابستگی به عینک است که از طریق تغییر انحنای قرنیه به کمک لیزر اگزایمر می تواند عیوب انکساری مانند نزدیک بینی؛ دوربینی؛ و آستیگماتیسم را اصلاح نماید. بیش از یک دهه از انجام این عمل جراحی لیزری می گذرد وتاکنون میلیونها چشم در سرتاسر دنیا تحت این عمل قرار گرفته و می گیرند. در حال حاضر؛ لیزیک  شایعترین و یکی از موفقترین اعمال جراحی عیوب انکساری می باشد که محدوده نسبتا وسیعی ازاختلالات انکساری چشم را می تواند برطرف سازد.

 عمل جراحی لیزیک برای بسیاری از افراد با عیوب انکساری نزدیک بینی؛ دوربینی؛ و آستیگماتیسم قابل انجام می باشد. این افراد باید حداقل 20 سال سن داشته باشند تا تغییرات شماره عینک در آنها متوقف شده باشد. همچنین افرادی که بدلیل جراحیهای قبلی (پیوند قرنیه؛ اب مروارید؛ و عمل RK) شماره عینک بالا و یا نامتقارن با چشم مقابل پیدا کرده اند و نمی توانند از عینک استفاده نمایند؛ نیز می توانند به کمک عمل لیزیک در جهت  اصلاح یا کاهش آن اقدام کنند.  اگرچه حداقل سن برای این عمل حدود 18 تا 20 سال در نظر گرفته می شود؛ ولی تحقیقات سالهای اخیر موثر بودن این عمل را در سنهای پایین تر؛ جهت اصلاح عدم تقارن شماره عینک دو چشم که منجر به تنبلی  می شوند؛ را نیز نشان داده است.  باید دانست که عمل لیزیک یک عمل کاملا اختیاری است و هیچگونه اجباری در انجام این عمل وجود ندارد. انجام این عمل چیزی به سلامتی چشم اضافه نمی کند؛ بلکه سعی می کند وابستگی به عینک و یا لنز تماسی را به حداقل برساند.  عمل جراحی لیزیک برای بسیاری از افراد با عیوب انکساری نزدیک بینی؛ دوربینی؛ و آستیگماتیسم قابل انجام می باشد؛ اما باید دانست که این عمل برای همه افراد مناسب نمی باشد.  افرادی که علاوه بر عیب انکساری؛ بیماریهای دیگری در چشم دارند و یا از بعضی از بیماریهای مزمن در دیگر سیستمهای بدنشان رنج می برند؛ ممکن است کاندید مناسبی برای اعمال جراحی اصلاح عیوب انکساری و لیزیک نباشند.

 بعنوان مثال افراد زیر نمی توانند عمل جراحی لیزیک را انجام دهند:

·         افرادی که بیماری قوز قرنیه و یا نامنظمی در سطح قرنیه شان دارند

·         افرادی که ضخامت قرنیه کافی نداشته باشند

·         افرادی که بیماری تبخال چشمی داشته و یا دارند

·         افرادی که بیماری قند دارند

·         افرادی که آب مروارید دارند

·         افرادی که اب سیاه دارند

·         افرادی که سابقه بیماریهای روماتیسمی و یا نقص ایمنی را دارند

·         افرادی که خشکی چشم متوسط تا شدید دارند

·         افرادی که فقط یک چشم بینا دارند

·         افرادی که مردمک چشم آنها در تاریکی بیش از حد معمول باز می شود

یکی از پیش شرطهایی که در کنار شرایط دیگر، همه چشم پزشکان آن را لازم می دانند تا  فردی را که متقاضی جراحی اصلاح عیوب انکساری می باشد، تحت اینگونه اعمال جراحی قرار دهند، داشتن توقعات به جا است.  این بدان علت است که اگر چه جراحی لیزیک(LASIK)، لازک(LASEK) و لیزر(PRK) از دقت و سلامت نسبتا بالایی برخوردار می باشند، اما نتایج آن در همه افراد کامل و صد در صد نیست.

برای بسیاری کاهش وابستگی به عینک و یا لنز تماسی و نه حذف آن، هدف اصلی است. یعنی به جای نیاز همیشگی و صد در صد به عینک، استفاده از عینک در بعضی از موقعیت های محدود مانند مطالعه طولانی و یا رانندگی در شب را هدف گرفته اند. البته این درست است که بسیاری از افرادی که تا کنون تحت اینگونه اعمال جراحی قرار گرفته اند، دیگر نیاز به عینک ندارند، اما این همیشه صادق نبوده ونخواهد بود. حتی در مواردی پس از عمل ( مثلا در افراد در سنین پیر چشمی) شخص بجای یک عینک، به دو عدد از آنها نیاز پیدا کرده، اگر چه مدت زمان استفاده از آنها بطور قابل توجهی نسبت به قبل از عمل کاهش یافته است.

اگر شما انتظار دارید که پس از انجام اینگونه عملها، وقتی از خواب بیدار می شوید دربدر بدنبال عینکتان نگردید، در زمین ورزش و یا استخر شنا بدون عینک کاملا فعال باشید، در بسیاری از اوقات روز و انجام فعالیتهای معمول فارغ از عینک باشید، در مهمانی ها نگران عینکتان نباشید، به احتمال بسیار زیاد آن را و یا بهتر از آن را پس از عمل بدست خواهید آورد. اما اگر انتظار دارید که دیگر برای همیشه با عینک خداحافظی کنید (آنگونه که در بعضی از تبلیغات ممکن است بینید یا بسیاری آن را در ذهن خودشان پرورانده اند)، احتمال اینکه  بعد از عمل مایوس گردید، کم نخواهد بود.

باید بدانیم که افراد عینکی اگرچه از نظر نیاز به عینک بسیار به هم شبیه هستند، ولی از بسیاری از جهات دیگر مانند اندازه و نوع شماره عینک، سن و همچنین پاسخهای بدنی آنها به مداخله جراحی، بسیار با هم تفاوت دارند. این تفاوتهاست که نتیجه عمل را نسبی خواهد کرد. توقع به جا اینست که این تفاوتها و نسبیت را بپذیریم تا پس از عمل دچار یاس نگردیم.